Controle

De mens zit vol met aangeboren mechanismen. Een van die mechanismen heeft met controle te maken. Wij willen graag alles onder controle hebben, geen onzekerheden!

Dus gaan we verbanden leggen tussen actie en reactie. Bijvoorbeeld vanuit overleving: onze voorouder at een bepaalde plant en werd daarna ziek. Als dat de tweede keer ook gebeurt, dan zal hij die plant de volgende keer links laten liggen. Zo heb je weer wat geleerd.

Dit mechanisme kan ook doorschieten op bepaalde punten.
Neem bijvoorbeeld een gokker. Als hij bij roulette op zwart inzet en het balletje komt op rood terecht, dan ervaart hij dat als een persoonlijk falen. Terwijl hij daar zelf geheel niets aan kan doen, de uitslag wordt geheel willekeurig door het apparaat bepaald. Je kunt nooit goed of slecht spelen!

 Al direct na onze geboorte begint het. Als een baby door krijgt dat ze een mobiel speeltje konden laten bewegen, gaan ze dat voortdurend doen, met een glimlach en luid gekir.
Baby’s, die dat niet door hadden, bleven gewoon naar het speeltje staren.

Zo gaat het onze hele leven door. We willen graag controle op de situatie krijgen, zodat we weten waar we aan toe zijn.

Je zelf overgeven aan een moeilijke situatie (je erin berusten) is er niet bij. Want dan wordt zo iemand al snel gezien als een loser.
Maar soms is dat toch echt veel beter.

In het bedrijfsleven voelen sommige mensen eigenlijk best wel aan, dat zij op hun tenen moeten lopen. Om alles wat het werk betreft onder controle te houden, wordt erg veel van die persoon geëist. Jammer genoeg leidt dit maar al te vaak tot een burned-out.

De Realist weet dat, door de controle los te laten, een grote verlichting zal optreden. En wellicht merk je dan, dat je toch niet te hoog hebt gegrepen.

Geef een reactie